Dla koncepcji domu pasywnego najistotniejsze są dwa elementy:

-  zapobieganie utracie ciepła

- pozyskiwanie energii z zewnątrz ze źródeł odnawialnych - przede wszystkim energii słonecznej oraz przez odzysk ciepła z wentylacji (rekuperacja), a także poprzez gruntowy wymiennik ciepła.

Zapotrzebowanie na energię do ogrzewania jest poniżej 15 kWh/(m²•rok), co odpowiada spaleniu 1,5 l oleju opałowego, bądź 1,7 m³ gazu, czy też 2,3 kg węgla (dla porównania: dla budowanych dziś konwencjonalnych domów jednorodzinnych wartość ta wynosi około 120 kWh/m2).

Aby to osiągnąć wszystkie przegrody zewnętrzne posiadają niski współczynnik przenikania ciepła, a stolarka okienna wykazuje mniejsze straty cieplne niż rozwiązania stosowane standardowo. Ilość otworów okiennych w elewacji zależy od działania światła słonecznego, od strony nieoświetlonej światłem naturalnym (elewacji północnej) jest ograniczona do minimum, a od strony południowej do maksimum.

System nawiewno-wywiewnej wentylacji zmniejsza straty ciepła związane z wentylacją budynku. Często stosowanym w domach pasywnych jest gruntowy wymiennik ciepła, gdzie powietrze po przefiltrowaniu jest wstępnie ogrzewane (w zimie) lub schładzane (w lecie). Następnie powietrze dostaje się do rekuperatora, gdzie zostaje podgrzane ciepłem pochodzącym z powietrza wywiewanego z budynku. Jedynie w okresach szczególnie niskich temperatur stosuje się dogrzewanie powietrza nawiewanego do pomieszczeń.